Od prawie 30 lat jest związana z Madagaskarem. Wyjazd na misję w zasadzie wymodliła i wyprosiła u przełożonych. Nie wyobraża sobie innego życia w zakonie. W Kaliszu gościła siostra Alojza Kowalska z żeńskiego zgromadzenia sióstr orionistek.

RadioCENTRUM rozmawiało z misjonarką goszczącą w Specjalnym Ośrodku Wychowawczym im. św. Alojzego Orione przy ul. Kościuszki w Kaliszu.

"Misja Madagascar" to inicjatywa chrześcijańska, którą realizują Siostry Małe Misjonarki Miłosierdzia - Orionistki. Siostry pełnią posługę duszpasterską, są zaangażowane w działalność edukacyjną i opiekę zdrowotną Malgaszów. Siostra Alojza pracuje w jednej z malgaskich prowincji Ankazoabo-SUD. Z innymi malgaskimi siostrami - oficjalnie - ma pod opieką 27 000 mieszkańców. W szkole prowadzonej przez siostry jest prawie 1000 dzieci. Ale część mieszkańców nie ma nawet aktu urodzenia:

"Jest nas kilka z Polski, na różnych misjach - nie tylko na Madagaskarze. Tam byłyśmy dwie, ale jedna wróciła ze względu na zdrowie; zachorowała i jest w tej chwili w Tymbarku. Leczy się. Jesteśmy w Kenii, na Wybrzeżu Kości Słoniowej - siostry Polki, siostry orionistki są w różnych regionach. Uważam, że wszyscy mamy tę indywidualną drogę do Boga i czy to jest człowiek biedny, czy to jest człowiek bogaty to nie ma większego znaczenia... Ale to jednak inne światy. Kiedy jadę na misję, a mamy duże samochody, bo małymi nie można, nie da się, to jeszcze zdarzają się regiony, gdzie uciekają przed nami, kiedy zobaczą samochód. A uciekają, bo po prostu nie wiedzą, co to jest."

na fot.: siostra Alojza Kowalska / orionistka, misjonarka na Madagaskarze

Do wolontariatu świeckiego z potrzeby serca dołączyła też m.in. pleszewianka, Dorota Kołodziejczak. Nigdy nie zapomni pobytu na Madagaskarze. A dlaczego pojechała? Mówi o tym wyraźnie poruszona:

"Właściwie to z różnych takich przyczyn, ale też, a może przede wzsystkim, osobistych. Nie ukrywam, to bardzo mi pomogło. A dlaczego się wzruszam, bo - jak mówiła siostra - to tam po prostu tak jest, a najwięcej to mi to przychodzi, kiedy przypomnę sobie te dzieci, które - częstowane przez siostry - same nie miały, a jeszcze dzieliły się ze mną. Warto byłoby, gdyby tylko znalazły się na to pieniądze, żeby wysłać nasze dzieci, by one zobaczyły, jak tam się żyje, jak się funkcjonuje i jak to wszystko wygląda... Może nie byłoby tyle przesmradzania, wyrzucania jedzenia do kosza, marnotrawstwa. I zastanowilibyśmy się najpierw, zanim coś wyrzucimy do kosza, co tak naprawdę można z tym zrobić."

na fot.: Dorota Kołodziejczak / wolontariat świecki na Madagaskarze

Dzieło oriońskie prowadzi Fundacja Księdza Orione Czyńmy Dobro poprzez realizację projektów misyjnych - "Adopcja na odległość" (konkretnego dziecka) i "Kurka dla Malgaszka". Przekazywanie konkretnej pomocy finansowej wydobywa ze skrajnej nędzy wiele malgaskich rodzin:

"Pytanie, jak patrzymy na bogactwo. Wartość człowieka nie zależy od biedy, ale ma związek z ubóstwem. Zastanówmy się, czy mamy bogactwo serca, czy może bogactwo materialne. Człowieka biednego dobra materialne nie mamią, bo ich po prostu nie ma - nie widział ich i chyba większość nie zobaczy ich nigdy w życiu. Tylko czy warto? Warto jest pomagać, warto uczyć, warto stwarzać szansę na rozwój. Ale czy tak naprawdę potrzeba nam ingerować w ich świat, system i wartości, no tego nie wiem. Mimo wszystko ci ludzie są szczęśliwi, a czy my im przynosimy szczęście, dając technikę i to wszystko, co sami posiedliśmy? Tego nie wiem..."

W ramach akcji "Kurka dla Malgaszka" siostry prowadzą kurniki dla miejscowych rodzin - są dające jajka kury nioski oraz ptaki, którymi opiekują się malgaskie dzieci.